Ветэран мэйн-тура 52-гадовы Стыў Дэвіс, які стварыў аглушальную сэнсацыю ў матчы 2-га круга Чэмпіянату Сьвету па снукеры, абыграўшы дзеючага пераможца турніру Джона Хігінса, прызнаўся, што гэтая перамога стала адной з самых значных у яго вялікай кар’еры.

Дэвіс, шасьціразовы чэмпіён свету, у ходзе паядынку з Хігінсам лідзірваў з лікам 6:2 і 8:4, аднак шатляндзец здолеў аднавіць парытэт – 9:9, аформіўшы пры гэтым свой соты сэнчуры-брэйк у рамках Чэмпіянатаў Сьвету. Затым 52-гадовы ангелец (які старэй Джона на 18 гадоў!) зноў пайшоў у адрыў – 11:9, але Хігінс зноў зраўняў лік – 11:11. У апошні раз, калі гэтыя супэрнікі сустракаліся паміж сабой у «Крусібл» у 2000-м годзе, Джон перамог – 13:11, і здалося, што ён і зараз здолее завяршыць бой на сваю карысьць, але Дэйвис не даў гэтаму адбыцца. Стыў выйграў 23-й фрэйм, а затым, выкарыстаўшы найгрубейшую памылку дзеючага чэмпіёна свету пры спробе забіць просты чырвоны ў сярэдзіну, ператварыў свае ўжо наяўныя 34 ачкі ў перамогу ва фрэйме і матчы ў цэлым, выканаўшы цудоўны дабл (карычневы ў сярэднюю лузу), падбіўшы пры гэтым бартавы сіні і вывеўшы яго на гульню. Астатняе было справай тэхнікі: сіні – у лузе, за ім – ружовы, і Стыў Дэвіс атрымлівае выдатную перамогу ў фэнамэнальным па накаліле паядынку.

«Стаць першым на Чэмпіянаце Сьвету – гэта шыкоўна, аднак з асабістага пункту гледжаньня, сённяшні посьпех я ацэньваю ніколькі не ніжэй”, – цытуе Дэвіса bbc.co.uk. – З аднаго боку, гэтая перамога саступае, бадай, толькі перамозе над Роні О’Саліванам ў фінале турніру серыі Masters ў 1997 годзе, калі я прайграваў з лікам 4:8. З іншага боку, абысьці Хігінса на Чэмпіянаце Сьвету ледзь ці не больш ганарова».

«Мне ўвесь час здавалася, што ён усё ж возьме гэты матч, – прызнаецца Дэвіс. – Мы бачылі, як часта ён рабіў нешта падобнае, і я думаў, што ён зможа зрабіць гэта яшчэ раз. Аднак гульня ў Джона ішла не вельмі, таму я захоўваў надзею. У выніку мне ўдалося правесьці некалькі ўдалых удараў і дамагчыся перамогі. Цяпер я атрымаў некалькі дзён адпачынку, чаму вельмі рады», – рэзюмаваў шасьціразовы чэмпіён сьвету.

Што ж тычыцца Хігінса, то ён успрыняў балючае паражэньне з годнасьцю.

«Мне зараз цяжка, аднак я абавязаны аддаць належнае Дэвісу. Як ён здолеў не страціць вытрымку і застацца ў гульні у 52 гады? … У маіх вачах ён лепшы, пра што я яму і сказаў пасля матчу», – адзначыў Джон.

«Нельга сказаць, што я паказаў свой лепшы снукер, аднак ён адназначна быў далёка ня горшым. Проста Дэвіс – найвялікшы гулец», – рэзюмаваў шатляндзец.

За выхад у чвэрцьфінал Стыў Дэвіс пазмагаецца з аўстралійцамі Нілам Робэртсанам, які неверагодным чынам здолеў вырваць перамогу ў англічаніна Марціна Гулда. Робэртсан саступаў – 5:11, аднак здолей выйграць 8 фрэймаў, а разам з імі і матч c агульным лікам 13:12.

Паводле eurosport.ru

Яго параўноўваюць з Моцартам, Пікаса і Ван Гогам, Стыў Дэвіс кажа аб ім, як аб «самым геніяльным гульцы за ўсю гісторыю спорту». Сам Роні О’Саліван уздрыгвае, калі чуе такія словы: «Геній? Я нічога не ведаю пра гэта».

«Я дамогся толькі паловы таго, чаго мог бы. Я рабіў усё правільна, але я ўжо не той гулец, якім быў раней. Хто выйграе чэмпіянат свету? Джон Хігінс. Прынёс я карысьць снукеру? Не ведаю, але выходзячы да стала, я стараюся гуляць на ўсе сто адсоткаў».

Такое самазьнічэньне ўжо даўно стала фірмовым знакам Роні О’Салівана.

«Я быў бы шчаслівы, калі б мог гуляць яшчэ гадоў шэсьць, пакуль мне не споўніцца сорак. І калі б у сорак гадоў я іграў на годным узроўні, то працягнуў бы і далей. Унутры мяне па-ранейшаму жыве любоў да снукера, але ён можа прычыняць так шмат болю. З аднаго боку, я спадзяюся заставацца наверсе, а з другога – хачу, каб 15 іншых гульцоў абагналі мяне. Гэта накшталт як «ну ладна, хопіць, выпусьціце мяне адсюль!»

«Я не самы ўпэўнены ў сабе чалавек. Я больш не ведаю, што думаю. Верагодна, лепш наогул не думаць».

Праз некалькі хвілін Роні паведамляе, што павінен правесьці дзень з дзецьмі, але абяцае сустрэцца заўтра ў сваім доме ў Чыгуэле і ён стрымаў сваё слова.

«Людзі думаюць, што я не люблю даваць інтэрв’ю, але я не супраць пагаварыць на цікавыя тэмы. Але калі гэта нейкія глупствы для падтрыманьня іміджу і табе кажуць, скажы тое, нагадай гэта – я ненавіджу такое».

«Лепш за ўсё мне было ў дзяцінстве, калі я гуляў у снукерным клюбе. У мяне ёсьць сын і дачка. Можа быць, яны не будуць займацца снукерам, можа быць – іншым відам спорту. Роні-малодшаму два з паловай гады і яму падабаецца футбол. Калі яму будзе тры-чатыры гады, я хачу адвесьці яго ў гольф-клуб. Тайгэру Вудсу было тры гады, калі ён пачынаў. Трэба пачынаць, як мага раней».

У пачатку года Роні спадзяваўся, што яго бацька зможа пахварэць за яго на Чэмпіянаце Сьвету, але да гэтага часу невядомыя дакладныя тэрміны яго вызваленьня.

«Мой бацька спрабаваў мяне ва ўсіх відах спорту і назіраў, што мне спадабаецца больш. Я гуляў у футбол, тэніс, гольф, крыкет, але любіў толькі свой снукер ».

«Я не забіваю шары так лёгка, як раней, але часам адкуль не вазьміся атрымоўваюцца вялікія брэйкі, гульня становіцца прасьцей, я бачу на дзесяць хадоў наперад і адчуваю сябе непераможным. Калісьці я быў паляўнічым, цяпер палююць на мяне».

Застаецца дадаць, што ўжо вядомыя імёны 8-і маладых гульцоў, якія 23 красавіка пазмагаюцца за пяць тысяч фунтаў і магчымаьсць трэніравацца разам з Роні О’Саліванам:

Sean O’Sullivan – Lewisham (won in Wealdstone)
Joseph McLaren – Greenock (Edinburgh)
Lewis Hargreaves – Ipswich (Norwich)
Rhys Clark – Fforestfach (Cardiff)
Joel Walker – Sheffield (Sheffield)
Jordan Rimmer – Solihull (Solihull)
Jake Stewart – Plymouth (Exeter)
Zac Barton – Bolton (Preston)

Паводле top-snooker.com